Deel 9 (24 mei 1945 - 23 juni 1945)
Contact

C’EST DIFFICILE D’ECRIRE TOUT

(Het is moeilijk om alles te schrijven)

WIM BREUKING - LOGBOEK UIT GÖTTINGEN DEEL 9

Donderdag 24 mei

Vandaag is Jan Zoon jarig; laat opgestaan.

Het is nog steeds regenachtig weer, en dus zitten lezen, en uit verveling sigarettenaanstekers zitten repareren.

Na het eten (gestoofde sla – bak) een nieuw deeltje voor m’n dagboek gefabriekt, en dagboek bijgewerkt.

Het avondeten was daverend: eigen gekookte erwtensoep, en cantinepap na, ’s avonds m’n broek afgeborsteld met slappe warme koffie, en opgeperst, waardoor deze weer aanzienlijk beter werd. Intussen zit ik weer eens bar te vervelen, en ik wou wel, dat ik thuis was.

Het valt wel hard steeds te moeten wachten, wachten, tot je er draaierig van wordt.

Wèg wil ik uit de grote korf, en me terug-

trekken in eigen kleine kring, waar de onrechtvaardigheden der wereld niet in doordringen.

Al zijn we hier kouder en onverschilliger geworden, toch heb ik nog een hart, en soms wordt het je tot kotsens toe….

Vanavond zal er weer “dansen” zijn; ik ga er niet eens naar toe.

Maar we hebben vanavond gezellig onder de lamp zitten bomen; met de pijp erbij en een grote doos tabak.

Het was laat, toen we naar bed gingen; scènes in kamer (Henny) maken het slapen onmogelijk, en leiden tot middernachtelijke danspartijtjes.

Vrijdag 25 mei

Logisch dat we vandaag pas om 12 uur opstonden. Met het

eten hadden we geen geluk; dat smaakte duf.

En dan breekt Kobus uit “berigheid” m’n pijp.

Na de ontvangen portie breiwol te hebben geordend en opgeborgen dus aan de reparatur van m’n beste pijpje, ’s avonds beste soep, en ownmade bratkartoffeln met spekvet en vlees eten, de riem moet als altijd los, en dan wat roken en dagboek bijwerken.

Intussen ontspon zich de avond gezellig, daar werd weer veel flauwekul verkocht, en gelachen.

Intussen is het alweer heel laat, als we in het bed duiken: de VI is één ruïne vanwege ’n lolletje, en onze kasten zijn met krijt volgeschilderd…

Zaterdag 26 mei

Elf uur opgestaan: het weer is al aan het beteren, vannacht is het

minimum van de depressie gepasseerd, vandaar ook al die baldadigheid!

En nu nog een paar dagen, en dan gaan we weer zonnen! Vanmiddag twee Nederl. vlaggetjes genaaid voor de Hollandse auto, en daarmee een fijne sigaar verdiend, die ik heb opgerookt onder HBS verhalen van Siem Bijleveld.

’s Avonds voor Huibie knoopsgaten genaaid en knopen aangezet aan twee broeken, onder allerlei sterke en geestige verhalen.

Tot 3 uur in de nacht blijven zitten praten met Kobus, Siem en Huibie, die vooral aan het woord is, over z’n laatste tijd in Nederland.

Intussen een onderbroekje geknipt en in elkaar geregen – succes! En toen op bed nog een hele tijd napraten met Siem, en de morgen gloort, als we eindelijk gaan slapen.

Zondag 27 mei

Zeer laat opgestaan, doordat ze me door m’n bed laten zakken, boven op Kobus, die er ook nog in lag!

Beroerd eten: snijbonen, waar ik maar weinig van neem.

Het is weer regenachtig, maar eerst dagboek bijwerken.

Vanmiddag een onderbroekje genaaid van vliegerstof, en met kletsen de middag kapotgemaakt.

Na de mayzenapap van vanavond broek oppersen, en om half negen nog even gauw een korte wandeling gemaakt.

Tamelijk laat naar bed, na nog even bij het “dansen” te hebben gekeken. (saaie troep)

Maandag 28 mei 97e week – 52 – 8

Als altijd laat opgestaan, na de middag met Jan Zoon en Huibie een bezoek gebracht bij Völke, en weer gezellig zitten praten, roken en eten

te laat naar huis zodat we in de spertijd (negen uur) nog op straat lopen.

Herhaaldelijk door de MP aangehouden, maar ze snorden weer fijn weg in hun Jeeps, als ze hoorden dat we Netherlands waren.

Thuis eten en dagboek bijwerken: ’t was vandaag weer eens echt mooi weer.

Eindelijk was het eens een rustige avond.

Ik aan het dammen, Huibie verslagen door verrassend snel spel, lekker gelachen.

Toch laat naar bed.

Dinsdag 29 mei

Om 10 uur op, met Siem, Huib en Kobus de stad wat in, we treffen van Eldik; samen naar huis, het is heet weer om tegen de bult op te klimmen.

De middag weer kapotgenikst, maar lekker koud gedoucht.

’s Avonds nog even een ommetje gemaakt, om het meisje aan het venster weer te groeten; we

kwamen haar notabene op straat al tegen, maar ze wuifde vriendelijk…

Och, vrouwen, ze laten me volkomen koud, er zijn te veel hoeren in ons kamp, want fatsoenlijke meisjes gaan niet naar Duitsland.

En nu dragen ze allen knollen van oranje spelden, maar hoe ze hier kwamen, - “nou ja, wat ben jij melig” is het dan.

Nee, mijn zusje zou het niet moeten lappen, ik trapte haar in elkaar. Vanavond vroeg naar bed.

Asscheman maakt me echter wakker, als hij ook gaat duiken, omdat ik half buiten m’n bed lig, en dat is altijd nog 1½ m boven de grond…

Woensdag 30 mei

Om 10 uur opgestaan, en met Huibie naar de kapper geweest. Kalmpjes aan weer de pukkel opgesukkeld, ’t is nl. warm weer.

Na het middag-

eten van Mook v. Eldik, die even op visite is, een Sulima sigaret,

en een sigaar gerookt, en toen op het sportveld v.d. Duitse KG’s kogelstoten, boxen met Siem en wat praten met de KG’s.

Dan begint het te regenen, we gaan naar huis, en zetten thee; water ongekookt drinken is nu streng verboden wegens thyfus:

twee Göttinger straten zijn er reeds door aangetast.

Intussen is het weer weer een beetje opgeknapt, en ik voel veel voor een avondwandelingetje.

En zo gaan we: Siem, Kobus, Vuyk, Slager en ik de stad wat ronddwalen wat een echt aardige wandeling opleverde.

’s Avonds vroeg naar bed, doch pas laat ingeslapen.

Donderdag 31 mei

Om 8 uur al op, om de tafels te boenen en te vegen.

Het is

Zullen we dan in Juni naar huis gaan?

 

weer bewolkt.

Dan alleen ’n pijp roken en dagboek bijwerken, de anderen liggen nog allen in bed.

Na een uurtje ben ik er ook maar weer in bed gekropen, en ik heb nog even lekker gemaft.

’s Middags na een paar jassen gesloopt te hebben met Siem, m’n broek opgeperst, en vroeg in de avond een fijne wandeling gemaakt in de stad.

Wat gelachen met ’n paar meisjes uit Aken, waar Siem en Jaap zich op aangetrokken voelden.

Nog net op tijd thuis.

Vanmorgen kreeg ik van Mook een fijn pakje “Half and half” pijptabak.

’s Avonds bz-w. vroeg naar bed.

De jongens v.d. VI die weer bij de Amerikanen gespeeld hadden, waren vannacht al heel kalm, en niet dronken, wegens vechten, en zo was er alweer een maand voorbij.

NR 34

Zomermaand 1945

Juni 1945 - Onze drie en twintigste maandag


En zo is ook de Meimaand weer om, een maand waarin de Fransen en Belgen naar huis gingen, en waarvan wij hetzelfde hoopten. Maar nu is onze hoop maar weer gevestigd op Juni.

Vol van de beste hoop gaan we dan ook de tweede vrije maand in!

Vrijdag 1 juni

Nauwelijks op, en een engelse grammatica voor Mook gemaakt, of Spek komt thuis uit het ziekenhuis, en

door de Am. Ontslagen, omdat hij liever niet mee naar Tsjecho-Slowakije wil (morgen gaan alle Ammies weg).

Ik krijg een mooi knipmes van hun.

’s Middags na de gedr. aardappels met stoofsla gezellig zitten praten, en enige roodwitblauw-strikjes gemaakt, o.a. voor mijzelf.

’s Avonds weer wat over de Weenderstraße gewandeld en op een bank gezeten.

Op ons gemak weer naar boven gewandeld.

Ik zie nu echt uit naar ’t weerzien in Holland vooral nadat Mook afscheid kwam nemen; morgen gaat hij mee naar Tsjecho-Slowakije.

De jongens zijn buiten bezig, met bomen om te zagen omdat ze het uitzicht op Gtg belemmeren, alsjeblieft “Herr Holländer”.

Met een Amerikaanse peuk in m’n gele pijpje dagboek bijwerken. Het was ongeveer 1 uur toen we naar bed gingen.

Zaterdag 2 juni

Om half 8 al op, en met Vuyk en Spek afscheid nemen van Mook. We kregen

TUSSENTIJDSE TEKENINGETJES

Recht en Plicht.

Vele mensen verwarren “recht” met “plicht”. Rijkdom geeft niet louter rechten; maar ook plichten, en armoe geeft niet louter plichten maar ook rechten, zou met kunnen zeggen tegen voorstanders van plutocratie; en tegen voorstanders van communisme kan men zeggen: Rijkdom geeft niet alleen plichten, en armoe niet louter rechten.

Zowel het recht als de plicht van een mens zijn die zaken waarin hij zijn bevrediging vindt.

Van zijn recht kan hij evenwel als regel afstand doen, wat hij van z’n plicht als regel niet kan.

Zo is het huwelijk een verplichtend recht van den mens, maar slechts tot op zekere hoogte een rechtgevende plicht

HIER BEN IK ZEER VOLDAAN over dat ik in dit land m’n logboek steeds zo goed heb bijgehouden – de gewoonte zit er nu stevig in, en ’t ziet er dus naar uit dat dat in Nederland wel zo zal blijven!

nog een mooi pakje pijptabak om te verdelen.

En toen meteen doorgewandeld over de Weenderlandstraße en de Artillerie straße langs de kazerne weer naar de tent terug, daar op Slager’s bed gelegen en wat gepit, en met Henny en Vuyk zitten giechelen onder het genot van een heel lange Regent-sigaret!

Na het eten met Jan Zoon op bed gelegen, en gekletst over Kassel en gevangenis.

Voorlopig is er kans op, dat we hier nog ’n paar maanden zitten; maar binnen 4 mnd. zullen alle Nederlanders in het vaderland terug zijn.

Maar niettemin: we kunnen ook overmorgen al vertrekken…

En als ik de pannetjes en kochkissies heb schoongemaakt, dagboek bijpennen.

’s Avonds weer gewandeld; tamelijk laat naar bed, doch de hele nacht niet ge-

slapen: Rudi en twee Amerikanen

Zondag 3 juni

pas om half zes is alles klaar, ook op de K.G. was het weer spoken.

Om 11 uur opgestaan.

Oom Willem vandaag jarig.

Na de middag met Siem, Kobus, Vuyk, Ben en Henny in de zon gelegen en gespeeld, en gestoeid om 7 uur naar huis;

eten, en dan douchen, zeer koud, nog een korte wandeling na, en dan duurt het niet meer lang of we gaan naar bed, hoewel voorlopig van slapen nog niets komt, wegens spokerij op k.g.

(Huibie schelden op Elfriede)

Intussen is vandaag de Dutch liaisonofficer geweest, die heeft mede gedeeld dat we wsch binnen 3 weken naar huis zijn.

Zoek het nu maar uit

Maandag 4 juni 98e week – 53 – 9

Toch hebben we vannacht goed geslapen ondanks de laatste maal

Eine Schöne Stunde soll man gedenken und dich, stures kleines Göttingen, vergess’ ich nie

hoerderij op k.g.

Vanaf heden mogen nl. geen Duitse meiden meer in het kamp overnachten, op straffe van uitlevering aan de M.P.

En de Engelse MP is maar heel wat strenger dan de Amerikaanse, want ze kwamen zoëven langs, en zeiden dat de Hollanders óók om 9 uur van de straat moeten zijn, en de Ammies hebben daar nog nooit iets van gezegd.

En zo is dus de vuiligheid beperkt tot overdag, en tot de Hollandse meiden.

Vanmiddag regende het zo hard, dat van uitgaan geen sprake was.

Jaap heeft me weer geschoren, en ik scheer Siem en Spek;

Rudi is weer op visite, maar dat is ook maar een hele gore stinkhoer, zoals men dat hier uitdrukt.

Vanavond nog een korte wandeling gemaakt, met Siem, Jaap en Huibie, terwijl de anderen zwikken, wij wat kletsen, en dagboek bijwerken.

Bijtijds naar bed, en deze nacht kunnen we rustig slapen zonder vuiligheid in de buurt.

Dinsdag 5 juni

Om elf uur opgestaan.

’s Middags met Siem, Jaap en Huibie wat gewandeld.

Thuis wat spelen, er wordt gezwikt, en gedamd, dan wat stoeien met Rudi.

’s Avonds kwam het ervan, en, lezer, daarmee ving het tweede deel van mijn leven aan, dat van het kind is nu voorbij, we zetten ons samen neer op een bank, en het gesprek ontwikkelde zich, zoals ik wel, maar gij, lezer, niet had verwacht.

En nu zit ik midden in een droevige roman, ik speel er zelfs een der hoofdrollen in.

Hier is dan heel dat verhaal, geprent in mijn hart:

 

mother’s dead, there is a woman-housekeeper, willing to marry her father, a doctor in Haarlem.

Life was to her a hell, and she’s gone to

moeder is dood, er is een huishoudster, bereid om te trouwen met haar vader, een arts in Haarlem.

Het leven was voor haar een hel, en ze is vertrokken naar

Germany last october. And I know what everybody knows who has been here in wartime, Wat’s getting a stranger girl there…

Well, it has happened but, I will and can not believe that she is bad, and she has done, what se has got by the bad circumstances.

She is still much better than all other Dutch girls, who are here.

She is possible to be saved from what’s threatening her.

And I will look, what I can do.

Oh, I am always unhappy, when there is something wrong, everybody’s coming to me….

It was not very late, when we went to bed, but it has dured for long long time, before I could sleep.

Wednesday 6 juin

Today – one year ago:
Invasion

I was awaked by Ruthy, and soon we were on the way down to the city. And on that bank, on the crossing

Duitsland vorig jaar oktober.

En ik weet wat iedereen weet die al hier was in oorlogstijd,

Wat doet een vreemd meisje hier...

Nou, het is gebeurd, maar ik zal en kan niet geloven dat ze slecht is, en zij heeft ervan gemaakt, wat ze er van kon maken onder slechte omstandigheden.

Ze is nog altijd veel beter dan alle andere Nederlandse meisjes, die hier zijn.

Het is mogelijk dat ze gered kan worden van wat haar bedreigd.

En ik zal kijken, wat ik kan doen.

Oh, ik ben altijd ongelukkig, als er iets mis is, komt iedereen naar mij...

Het was niet erg laat, toen we naar bed gingen, maar het duurde een lange lange tijd, voordat ik kon slapen.

Woensdag 6 juin

Vandaag - een jaar geleden:
Invasie

Ik werd gewekt door Ruthy, en spoedig waren wij op weg naar de stad.

En op de bank, bij de kruising

of Herzbergerl. Str and Albaniplatz we spoke again.

At last I saw no other possibility than taking her with me to my parents, which conclusion was very very heavy and difficult to me. And then we have returned home, after having talked with an American Cech who spoke Dutch, and an Am-Spaniard.

 

(met potlood door dit stuk geschreven: oh. I was a silly little boy)

 

’s Middags heb ik op bed gelegen, en daar aangeplakt staat dat de Holl zich moeten melden voor opgave van verlangde woonplaats, geboortedatum, beroep en godsdienst.

I took Rudi with me, and let her write my adress too.

God may bless my parents, her and me…

Vanavond was Huibie bezopen, en zette de hele boel op stelten. Daarna wat gestoeid met Rudi, en naar bed gebracht.

En weldra sliep ik ook zelf

van de Herzbergerl. Str and Albaniplatz praatten we verder.

Uiteindelijk zag ik geen andere mogelijkheid dan haar met me meenemen naar mijn ouders, welke conclusie me zeer, zeer zwaar viel.

En toen zijn we teruggekeerd, nadat we hebben gesproken met een Amerikaanse Tsjech, die Nederlands sprak en een Amerikaanse Spanjaard.

 

(met potlood door dit stuk geschreven: oh. I was a silly little boy)

 

’s Middags heb ik op bed gelegen, en daar aangeplakt staat dat de Holl zich moeten melden voor opgave van verlangde woonplaats, geboortedatum, beroep en godsdienst.

Ik nam Rudi mee, en liet haar ook mijn adres opschrijven,

God mag mijn ouders zegenen, haar en mij…

Vanavond was Huibie bezopen, en zette de hele boel op stelten. Daarna wat gestoeid met Rudi, en naar bed gebracht.

En weldra sliep ik ook zelf.

Thursday the 7th of june

Donderdag 7 juni

Laat opgestaan, door Rudy gewekt.

Vanmorgen op de toren, Gtg getoond.

Het eten, pap, was laat klaar.

Vanmiddag een klein stukje gewandeld met Rudy, ik heb veel verteld, van school.

De laatste twee dagen vallen me zwaar en drukkend, en geen regenbui of onweer kan me voldoening brengen.

Van mij is nu door het lot een streng optreden vereist, van mij, die geen harde woorden spreken kan, die hun inslaan niet kan zien… Er zit iets in de lucht van een heel spoedig vertrek  naar huis, en ze is nog niet veel veranderd, God!

Wat zal dat worden?

In dit land is mij alles steeds goed gegaan, maar nu?

Ditmaal ook?

Hoe zal m’n lieve moeder dit alles vinden, die zo orthodox is op dit gebied.

Ik moet spreken, ik moet steun zoeken op dit gebied en m’n hart uitstorten aan een goed vertrouwensman, maar wie? Wie?

Well, I remained alone in the room, while the others have gone to a football match.

Et après, c’était Christian, qui a entré

Nou, ik bleef alleen in de kamer, terwijl de anderen naar een voetbalwedstrijd gingen

Even later kwam Christian binnen

Je lui ai demandé à parler, et en marchant aux environs du camp, je l’ai expliqué quelles sont mes difficultés, et il m’a compris.

Il était prêt de la prendre avec lui à den Helder, ça serait meilleure pour moi, pour lui il n’y a rien de perdu, mais pour elle ce ne serait pas si bien.

Mais je pouvais être gai encore ; Jusqu'à je l’ai accompagné à sa chambre.

Et là je l’ai dit, si elle voulait.

Mais elle était très fâcheuse et voulait même aller a dont je ne se noyer.

Et alors elle m’a renvoyé.

Bientôt elle faisait m’appeler, et alors grand martyre commença dont je ne connais pas le ressemblant quelques types ont jeté de l’eau, quelques fois et elle pouvait encore rire avec eux.

Et tout le monde qui passait demandant ce que c’était, cet eau, au sol.

Et alors elle expliquait et ajoutait : c’était lui qui en a reçu la plupart, ainsi me martyrant plus qu’elle pouvait comprendre.

Non, n’est pas assez

Ik heb gevraagd of ik met hem kon praten, en terwijl we door het kamp liepen, heb ik over mijn problemen verteld, en hij begreep me.

Hij was bereid om haar mee te nemen naar den Helder; dat zou beter voor mij zijn, voor hem is er niets verloren, maar voor haar zou het niet zo goed zijn.

Maar ik kon weer vrolijk zijn; ik vergezelde hem naar zijn kamer.

En toen heb ik haar gezegd, of ze 't wilde.

Maar zij was erg teleurgesteld en wilde zich zelfs gaan verdrinken.

En toen is ze teruggekeerd.

Al snel begon ze me te roepen, en een groot martelaarschap begon tot sommige types een paar keer water hebben gegooid en zij kon nog steeds met hen lachen.

En iedereen die langs kwam vroeg wat het was, dit water op de grond.

En dus heeft ze het uitgelegd en toegevoegd: hij was degene die het meeste kreeg, dus ik voel me meer martelaar dan ze kon begrijpen.

Nee, zij is niet genoeg

“politique”.

Ainsi c’était déjà très tard quand je montais dans mon lit mais j’avais du chagrin, et les autres se moquaient de moi, moi qui est innocence, frappé moralement et sans sa figure souffert, seulement pour elle, que je n’aime pas, mais que mon sentiment ne peut pas heurter loin de moi.

Oh, il viendront encore beaucoup de déceptions pour elle.

Est-ce que je n’ai pas assez de character ?

Mon Dieu, je n’ai pas dormi tout, cette nuit.

Vendredi 8me juin

C’est difficile d’écrire tout.

Ce matin mon humeur était mauvais, j’ai à penser, et enfin, je me suis levé, et avais déjà une querelle avec Bode, avant que je le savais. !

Et alors, j’ai parlé a Christian, et tout est bien encore.

Mais elle pense de pouvoir rester chez moi, mais elle n’a pas encore 21 de sorte que la loi nous prédit autrement.

‘politiek’.

En zo was het al erg laat toen ik in mijn bed klom, waar ik treurde, en de anderen lachten mij uit, ik die onschuldig is, moreel onder druk en ik heb geleden alleen voor haar, waar ik niet van houd, maar waar ik mijn gevoelens niet van me af kan zetten.

Oh, er komen nog vele teleurstellingen voor haar.

Heb ik niet genoeg karakter?

Mijn God, ik heb de hele nacht niet geslapen.

Vrijdag 8 juni

Het is moeilijk alles te schrijven.

Vanochtend was mijn stemming slecht, ik heb nagedacht, en tot slot, ben ik opgestaan en had een ruzie met Bode, voordat ik het wist!

En dus, sprak ik met Christian, en alles is weer goed.

Ze denkt bij mij te kunnen blijven, maar ze is nog geen 21 zodat de wet ons anders voorschrijft.

Il fait mauvais temps, aujourd’hui oh, et je suis devenu impossible dans notre chambre, et pour une parti de mes compatriottes plus mauvais qu’elle.

Oh, j’ai chagrin, je ne peux pas rire et derrière mon dos j’entends murmurer  “chagrin d’amour“ et encore c’est Bode, ce mauvais, ce méchant, ce type inférieur, mon Dieu, que je ne le disposition, et il sais qu’il a des avantages morales pas ca.

Enfin, pendant le matin je me suis promené un petit peu avec Christian et je le lui ai expliqué encore les nouveaux faits.

Mais je me sens encore malheureux, enfin je conclude d’aller au Curé du St. Paul.

Je suis allé, mais il n’était pas chez lui, ce soir.

Et le soirs je suis allé au “Andacht”, et après au curé, qui m’a dit, que c’est juste mais pas trop fréquentes avec elle, et maintenant je suis heureux.

Het is slecht weer vandaag, oh en ik voel me belachelijk gemaakt  in onze kamer, en voor een deel van mijn landgenoten nog erger dan door anderen.

Oh, ik heb verdriet, ik kan niet lachen en ik hoor achter mijn rug gefluister "liefdesverdriet" en dan is het Bode, zo slecht, de schurk, zo’n inferieur type, mijn God, dat ik bepaal, dat hij niet in moreel voordeel is.

Tenslotte wandelde ik ‘s ochtends een stukje met Christian en ik legde de verdere ontwikkelingen aan hem uit.

Maar ik voel me nog steeds ongelukkig, dus ik besluit om naar de pastoor van St. Paul te gaan..

Ik ben gegaan, maar hij was er niet: vanavond.

En ‘s avonds ben ik naar de "Andacht" gegaan, en daarna naar de priester, die me heeft gezegd, dat het goed is, als ik maar niet te vaak met haar ben, en nu ben ik gelukkig.

En rentrant Keesje Stam m’invite d’aller avec lui et Siem Bijleveld; travailler chez les Americains: je l’ai accepté, ca sera une belle distraction, et ca donne mieux à manger (et fumer) parce que mon appétit n’est plus si bien qu’autrefois.

Toen ik terugkwam nodigde Keesje Stam me uit om mee te gaan met hem en Siem Bijleveld; werken voor de Amerikanen:

Ik accepteerde zijn uitnodiging; het zal een leuke afleiding zijn, en het geeft beter te eten (en roken) omdat mijn eetlust niet meer zo goed is als eerst.

Zaterdag 9 juni

Al vroeg op, en naar de Ammies, in het Stadtpark: een batterij ach ach (luchtafweer).

Zeer mooi werk, met Amerikanen en Italianen.

Ontzettend goed eten met sinaasappelen, rijst, eierpannekoeken, enz, enz. te veel om op te noemen.

En genoeg te roken.

Voor de jongens ’s avonds kliekjes meegebracht, en peuken.

Zondag 10 juni

Vandaag weer; veel lol; helpen bij de Amerikanen het uitreiken: suiker en melk in de koffie

Maandag 11 juni 99e week – 54 – 10

Weer idem, ik ga er hard over, heen want er zit wat in de lucht….

We roken al wat van Jan Zoon die ons kwam bezoeken.

En ’s avonds thuis horen we het van een Eg. Serg majoor, die ‘ns kwam kijken:

 

woensdag a.s. ongeveer 2 u. gaan we misschien

naar huis terug

 

 

en dat moet met grote letters opgetekend worden.

Ieder begrijpt onze  vreugde, dus morgen koffers pakken.

Och, het is niet veel meer, wat ik bijeen te rapen heb…

In prachtstemming zonder weerga dagboek bijwerken, en bijtijds naar bed; ik ben moe, en slaperig en ben zó onder zeil.

Dinsdag 12 juni

Laat opgestaan, en ontbeten met een sinaasappel.

Vast m’n rugzak ingepakt, en voor de laatste maal kousen gestopt, omdat we toch netjes bij moe moeten verschijnen.

Tot dat doel

gisteren avond ook m’n broek opgeperst.

En nu m’n dagboek bijwerken, met een pijp erbij aan, terwijl de radio clavecimbelmuziek speelt…

Enfin, ’s avonds is er vergadering, en er wordt bekend gemaakt,

dat er nog zoveel Fransen en Belgen afgevoerd moeten worden, dat de domme Hollanders nog maar wat moeten wachten en voorlopig worden morgenvroeg de getrouwden en ouderen afgevoerd, en dies laat de Kampkommandant, en de verbindingsman ons snel in de steek, en gaan lekker mee…

Enfin, we gaan laat naar bed, enigszins teleurgesteld.

Woensdag 13 juni

Ongeveer half elf op, het is nog regen en wind!

Huibie is al naar Holland vertrokken: (((over Hann, Münden en dan met de trein verder)))

Vanmiddag wat op v. Maanen bed geslapen, men zegt dat het nog wel even kan duren voor  de rest weggaat.

Derhalve eventjes ruziesfeer, dan worden er kleren

verloot, ’n Nederl. Familie op bezoek gehad die m’n overhemd gewassen en gestreken heeft. 

’s Avonds is er een beetje boxen, oa. boxt ook Henny met Siem. Scene tussen Jan Zoon en Rudy (idiote aanstellerij).

En dan, als het boven klaar is, rustig dagboek bijwerken, niet te laat naar bed.

WIJ WILLEN NAAR HUIS

Donderdag 14 juni

’s Middags een beetje met Lasschert gewandeld over de Herzberger, en genoten van de vele schitterende vergezichten.

’s Avonds bij de fam. Stapel op visite geweest, met 2 Eng. sigaretten op zak.

Diep is de nacht is Jaap Asscheman nog bedronken, en erg gelachen om z’n breedsprakigheid.

Vrijdag 15 juni

10 uur op; ’s middags weer met Roel gewandeld, over het kerkhof (Barthol.) en naar de Eiswiese.

Het is iets beter weer, maar het waait nog stevig. Ik geloof niet dat we deze week nog naar huis gaan,

maar er is kans: Zondag of Maandag as

’s Avonds niet te laat naar bed, slaperig.

JUNI 29 VRIJDAG: ZOU IK MET VADERS VERJAARDAG THUIS ZIJN?

Zaterdag 16 juni

Om 10 uur op; een kamer voor de laatste maal geveegd (!) de verdere morgen omgehangen; ’s middags met Jan Zoon naar de Pauluskerk.

’s Avonds ’n fijne Chesterfield gerookt, en dan Henny en Ben een stukje weggebracht met Jan Zoon samen.

Zodoende nog een zeer mooie avondwandeling gehad, en precies op tijd thuis.

Daar eerst dagboek bijgewerkt: morgen gaan we in ieder geval nog 

n i e t  weg!

Nog wat zitten lezen in Amerik. magazins, en dan tamelijk laat naar bed, na nog eerst een Chesterfield te hebben gerookt.

Zondag 17 juni

Met 6 man naar de Kerk v. half elf; te communie.

Er waren veel Hollanders vanmorgen.

Op ons gemak teruggewandeld en eerst eens lekker ontbeten met brood met zout en koude koffie.

’s Middags, na het geslaagde diner. (aard. Met fijne vette jus en gehakt – geen Kohlrabi genomen) met Jan Zoon en Roel gewandeld door de schone beemden

(roze letters: spiegelbeeld roze tekst blz 27)

o.a. interessante mierengevechten uitgelokt.

’s Avonds met Jaap, Siem en Roel wat de stad in geweest.

Bijtijds naar bed.

Maandag 18 juni 100e Week - 55 – 11

We gaan nog niet naar huis………

Laat opgestaan.

Na de stoofsla met Siem, Jaap en ‘n jochie de Herzberger afgedaald, en op een bank zitten lezen “Fifine”.

Kreeg ’n lekker pijpje Am. tabak van ’n Holl. jongen uit het lager.

Thuis ’n paar boterhammen met aardappel gegeten (en alweer zeer tandvlees van dat droge brood!) dagboek bijwerken.

Het is benauwd weer vandaag, en ontelbare vliegen kwellen ons in onze luiheid.

Bah, wat een rotland; ik zal God danken als we hier weggaan, fijn naar huis, naar moeder, vader, Mies, Frans, Jan, Annie, Eddy, Annemarietje, Paula, Elsje en Lucie, hoe zouden ze ’t allemaal maken.

’s Avonds naar het voetballen gekeken (N.-Dld) en tamelijk laat naar bed.

Dinsdag 19 juni

Laat op. Zeer warm.

Na het goede mi.eten met Siem en Jaap en ’n jochie in de zon gelegen. Weer gauw terug – te warm.

Gedouched. ’s Avonds naar de Pool.

Voorlopig nog niet naar huis!

Woensdag 20 juni

Laat op; ’s morgens zitten lezen. In een rotstemming, maar na de middag met Vuyk in de zon gelegen, een beetje bruin geworden, en in veel betere stemming lekker gedouched.

Siem bracht lekkere Am. en Duitse sigaretten mee voor ’n pestknotje wol, en in de beste stemming dagboek bijgewerkt. Voorlopig ziet het ernaar uit, dat ik met Vader’s verjaardag nog niet thuis ben.

Dankzij Siem kon ik een paar prima leren zolen en hakken kopen t.w.v. 35 RM; en dat vind ik verdomd fijn van die knul.

Had me evengoed kunnen laten stikken, maar hij bood het me zelf aan, zonder dat ik wat vroeg.

Dat is ware kameraadschap, die niet vergeten mag worden.

Jaap ’s avonds weer te vrolijk

Donderdag 21 juni

De morgen schoongemaakt, na de middagpap zitten kniezen, en dan met Siem, Jaap, Hendrik zonnen.

Wat stoeien met Spek: opeens overal bloed; ’n schrammetje aan m’n linkervoet. Laten schoonmaken en verbinden.

’s Avonds nog wat bij het voetballen gekeken: K.10 – K.38: 9 – 1.

Thuis ’n fijne Raleigh gerookt, en dan dagboek bijwerken.

‘s Avonds komen Jaap en Siem weer met wijn en schnaps thuis: Siem is bald bezopen en heel de

tent in doodsangsten.

Vrijdag 22 juni

Pas om 12 uur opgestaan, het regende toch maar, en bovendien kan ik wegens m’n voet toch niet uit.

Na de middagsoep zitten chagrijnen, wat is het ook een ongelooflijk rotleven dat we nu lijden.

Je dankt God als je naar je bed kunt gaan, en met schrik en beven zie ik tegen de verdere dag op.

Niet te doen, niets te lezen, volkomen uitgepraat, en maar wachten in gevangenschap, morele gevangenschap, die veel erger is dan het hardste werken van eerst!

En hoe lang dat nog duren moet?

Al bijna 2 jaar zit ik te smachten.

Vanmiddag met ouwe Zoon, Dost en v.d Laan naar kapper Koch geweest, en me (hopelijk de laatst keer) laten knippen.

Volgens de Gaullistische Française die hier onze verzorging te leiden heeft:

gaan we misschien over 6-8 dagen naar huis, maar ik moet

het nog zien!

’s Avonds gezellig met Zoon en Lasscher liggen praten over lekker eten, tot het water uit je mond liep, met een flesje Brause v. van Maanen.

Als altijd laat naar bed.

Zaterdag 23 juni

Tamelijk laat op.

Helemaal niks meer te roken, en dat is niet mis.

Heerlijk middageten: met jonge worteltjes.

Vuyk en Slager hebben een fiets gestolen.

’s Middags zitten lezen in de ontvangen brieven uit Nederland, echt leuk geweest.

’s Avonds tamelijk laat naar bed, kon echter geheel niet slapen en rookte een sigaar in vier etappen op, ong. half 4 nog wakker.

 

Ik had zo gehoopt deze laatste bladzijden vol te schrijven met de indrukken van onze terugreis.

Maar och, er kan nog wel een teleurstelling bij.

Maar ik verlang toch harder dan ooit naar m’n land, m’n dorp en m’n familie.